مهندسی بافت

کاربرد کیتوسان در مهندسی بافت

مهندسی بافت موسوم به پزشکی ترمیمی یک درمان پزشکی ایده ال برای بیماری هایی است که با روش های موجود به سختی درمان می شوند. این مهندسی زیست پزشکی برای ترمیم قطعات اسیب دیده بدن و احیای کارکرد آن ها با بافت های ازمایشگاهی، مواد و ایمپلنت های مصنوعی استفاده می شود.

برای ترمیم یافت های آسیب دیده، این مهندسی زیست پزشکی از سه ابزار استفاده می کند: سلول های زنده، مولکول های سیگنال و داربست. کیتوسان یکی از مواد زیستی مفید در مهندسی بافت است زیرا خصوصیات فیزیکی و شیمیایی و زیستی عالی برای ترمیم بافتی دارد.

خواص کیتوسان را می توان از دو جنبه مورد بررسی قرار داد:

الف) خواص شیمیایی کیتوسان: از نظر شیمیایی، می توان گفت که کیتوسان پلیمری خطی است و دارای گروه های آمین و هیدروکسیل فعال می‌باشد.

ب) خواص بیولوژیکی کیتوسان: خواص کیتوسان از نظر بیولوژیکی عبارت است از:

– زیست سازگاری (طبیعی، بی‌خطر و غیرسمی)

– قابلیت تجزیه بیولوژیکی

– فعالیت ضد میکروبی

– اثر احیاء روی بافت پیوندی

– تسریع در تشکیل استخوان

–  بند آورنده جریان خون

– ضد تومور بودن

کاربرد کیتوسان در رهایش دارو

رهایش دارو: رهایش کنترل شده، تکنیکی موثر جهت بهینه سازی حمل دارو در صنایع داروسازی و پزشکی است که می توانند بین سینتیک حمل، کاهش میزان سمیت دارو و عوارض جانبی ناشی از مصرف آن، تعادل برقرار کرده و در نتیجه حس راحتی بیشتری را در بیماری القاء کند.

در سیستم های رهایش کنترل شده، یک ماده فعال درون یک حامل یا وسیله اولیه بار گذاری شده و پس از ورود به بدن از طریق تزریق یا سایر روش ها، با نرخ پیش بینی شده ای در داخل بدن آزاد می شود.یکی از این روش ها، استفاده از وب نانو لیفی به عنوان بستر حمل دارو می باشد. انتقال دارو به وسیله وب نانو لیفی فواید زیادی دارد.

اما مهمترین فایده آن، ایجاد سایت‌های ویژه برای انتقال دارو به بدن و امکان کپسوله کردن بیش از یک دارو به صورت مستقیم در الیاف است. در این روش به دلیل سطح مخصوص باالی ذاتی نانوالیاف، ارتقاء اتصال سلولی، میزان بارگیری دارو و خواص انتقال جرم نسبت به روش های دیگر بهتر است. انواع دارو را می‌توان در نانوالیاف بارگذاری نمود. مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد سرطان‌ها و پروتئین‌ها، RNA ,DNA

کاربرد کیتوسان در مهندسی بافت

مهندسی بافت: مهندسی بافت مشتمل بر استفاده از سلول های زنده، پرورش آن ها در خارج از بدن و در نهایت استفاده از این سلول ها به عنوان جایگزین بیولوژیک برای اجزای غیر زنده کاشتنی درون بدن و یا تسریع در روند بازسازی نسوج در برخی از موارد است. اهداف کلی مهندسی بافت مشتمل بر ترمیم، جایگزینی، نگهداری و یا بهبود کارایی یک نسج یا عضو مشخصی از بدن است.

زیست سازگاری،غیرسمی، زیست تخریب پذیر بودن و فعالیت ضد میکروبی از ویژگی های نانوالیاف کیتوسان می باشد که سبب استفاده ی گسترده این پلیمر در زمینه پزشکی شده است.

 

داربست طراحی شده بدین منظور باید از ویژگی هایی از جمله موارد زیر را دارا می باشد:

-دارای قدرت ساختمانی باشد
-دارای تخلخل فراوان باشد
-دارای مناطق سطحی فراوان باشد که توزیع یکسانی داشته باشد
-دارای سوراخ‌هایی برای ارتباطات داخلی باشد
-قابل پردازش برای شکل گیری مناسب باشد
-قابلیت تجزیه بیولوژیکی را داشته باشد
-قابلیت استریل شدن را داشته باشد
-رشد سلولی را افزایش دهد
-محافظت کننده از انواع متفاوت عملکرد های سلولی باشد.

کشت سلولی نیز به منظور تهیه بافت های ماهیچه ای، غضروف ها، استخوان‌ها، پوست، بافت‌های عصبی، رگ‌های خونی و غیره صورت می‌پذیرد.

کاربرد کیتوسان به عنوان پوشش زخم‌بندی

پوشش زخم بندی: به طور کلی پوشش دهی زخم با هدف محافظت از زخم، جلوگیری از خروج ترشحات ناحیه آسیب دیده، از بین بردن آلودگی ناشی از فعالیت میکروارگانیسم ها و در برخی از موارد، بهبود ظاهر زخم و ترمیم آن صورت می پذیرد.

موادی که به عنوان پوشش زخم ز مورد استفاده قرار می گیرند، باید علاوه بر ایجاد یک لایه محافظ فیزیکی برای زخم، مانع از نفوذ اکسیژن و رطوبت نیز نشوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *